Kaostan Beslenme Duygusu

Size daha önce pek dillendirilmeyen ve bildiğim kadarıyla adı konmayan bir histen bahsetmek istiyorum. Yılbaşı günü heyecanını bilir misiniz? 31 Aralık günü sokağa çıktığınızda her yer kalabalıktır. Bazıları bir yerlere gitmeye hazırlanır, bir yandan bir sürü insan alışveriş yapar. Tavuklar, etler varsa hindiler alınır, çeşit çeşit mezeler, çorbalar, tatlılar, pastalar poşetlere doldurulur. Asla bitmeyecek kadar cips çerez ve içecek alınır, dostlarla aileyle toplaşılır. Markette insanlar birbirine gülümser, kasada birbirine yer verir, hiç bir gün alınmayacak kadar çok alkol alınır.

Yürüdüğünüz caddedeki her dükkanın camı zaten 1 aydır süslenmiştir ama o gün daha da renklidir, ışıklar yanar söner, yapay karla camlara yazılar yazılır, oradan buradan Noel babalar kardan adamlar sarkar. Her yer yılbaşı konseptli etkinlik afişleriyle süslenir. Sonunda herkes belki yılın yorgunluğundan, belki yeni günlere yelken açma ümidinden, hep beraber geceyi bekler. Kimsecikler erken uyumaz. Evdeyseniz ve yalnızsanız bile sıkıcı televizyon kanalları dahi eğlence doludur. Piyangolar çekilir dansözler oynar fişekler patlatılır. Bir de kar yağdıysa önceki gün, tadından yenmez “Evde Tek Başına” film setinde gibi hissederim ben. Uzattım da uzattım ama o heyecanı iyice sindirin istedim.

O duygu her ne ise aynısını bayramlarda ya da ramazan aylarında da hissederim. Bir seferberlik hali, insanların ortak neşe ve dayanışması, her yerde olan ramazan kolileri, ramazan tatlıları, pideler, kuyruklar. Ya da bayramda sokağa çıktığınızda herkes süslenmiş ve gezmeye gidiyor mesela ya da anneniz evde makyajla televizyon izliyor, günde 5-6 misafirliğe gidiliyor bir sürü akraba ile karşılaşılıyor, her evde tatlılar baklavalar yapılıyor ve bu gayet normal bir durum?  İnançlı olun ya da olmayın; bu bahsettiğim zamanlardaki barış ve beraberlik halinin dinle ülkeyle hiçbir ilgisi yok. Konu sadece birilerinin ortak bir şeylere gönül vermesi. Aynısını İzmir’de Kemeraltı Çarşısına gittiğimde veya İstanbul’da Eminönü-Kapalıçarşı gibi yerlerde bulunduğumda da hissediyorum. Bir sürü insan farklı sebeplerle bir gün ayarlamış, giymiş rahat kıyafetlerini, yanına birini almış gelmiş. Kıtlıktan çıkmışçasına bir o yana bir bu yana koşuyor, tezgahlara saldırıyor, devamlı bir şeylerin fiyatını soruyor, almasa da elliyor, tadıyor. Eller poşetlerle dolmuş ama kesinlikle yorulmuyor. Herkes farklı ama benzer  amaçlarla, özel olmayan bir günde bir araya gelmiş gibi her nedense.

Veya o güzel Galata yolundaki; başka hiçbir yerde bir araya gelmeyecek ancak orada yan yana dizilmiş ve enteresan şeylerin satıldığı dükkanlar… Bu duyguyu anlatabiliyor muyum bilmiyorum ama anlatabilmeyi çok istiyorum. Ne onun adı cidden? O heyecanı, o kaosu, o olağanüstü hal durumunu bir tek ben seviyor olamam. Buna ister geleneksellik deyin, ister kaostan beslenme, ister manyak mısın Eminönü ne ya? deyin. İçimdeki o kelebekleri, yüzümdeki o gülümsemeyi söküp alamazsınız. Bu mesela düşük bütçeli dünyanın sonu gelmeli filmlerde de olan bir ortam ki o filmleri de çok severim, tatil günlerinde geceleri televizyonda hep izlerdim. Oyunculuklar kötü ama filmin konusu beni çeken galiba. Bütün dünyanın amacı ortak mesela, yanardağlar patlıyor, dev dalgalar, efendime söyleyeyim uzaylı saldırıları, salgın hastalıklar, bir kaos bir stres bir koşturma, çıldırırsın… Buna deprem tatbikatından garip bir keyif alan çocukları da örnek verebiliriz veya bir yerin kurtuluşu ya da kutlama günlerinde hep bir ağızdan şarkı söyleyen insanları, tatile çıkmadan önceki hazırlıkları ve telaşı, herkesin hayali olan bir yerlerde kaybolma isteğini…

Psikologlar duygularınızı daha farkında olarak yaşamanız için etiketleyin diyor ya hani. İsmini veremediğim ama inanılmaz keyif aldığım bu duyguyu sizinle paylaşıp daha farkında olarak yaşamanızı istedim böyle anları. Hayatımızın ilerleyen yaşlarıyla ilgili gözlemlediğim, insanlar hep böyle zamanlardaki anılarını hatırlayabiliyor. Böyle anlardan ve kaos durumlarından keyif almaya baktığınızda hayat daha çekilir bir hale geliyor. Bendeniz derdodan söylemesi.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.